Ηλικία: 6-10
Διάρκεια: 10’-15’

Τα παιδιά κάθονται στο πάτωμα σχηματίζοντας μια οριζόντια γραμμή. Η ομάδα έχει επιλέξει έναν παίκτη-αρχηγό για να ξεκινήσει το παιχνίδι. Αυτός στέκεται μπροστά από τα παιδιά κοιτάζοντάς τα.
Ο αρχηγός οφείλει να επιλέξει τη λέξη-κλειδί που θα τους περιγράψει, έτσι ώστε να τα βοηθήσει να βρουν την παροιμία.
Γ ια παράδειγμα: «Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα», η λέξη που μπορεί να επιλεγεί για να γίνει παντομίμα, είναι η «πόρτα».
Αν η ομάδα δεν μπορέσει να βρει τελικά την παροιμία , τότε επιλέγουμε μια καινούργια λέξη, π.χ. «κουφός».
Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να γίνουν αρχηγοί όλα τα παιδιά ή μέχρι να τελειώσουν οι παροιμίες.

Παραλλαγή: αντί για παροιμίες μπορείτε να παίξετε με επαγγέλματα.

Ηλικία: 4-6
Διάρκεια: 10’
Θα χρειαστούμε 3 διαφορετικά μουσικά όργανα.

Τρεις παίκτες θα κάνουν τις μαριονέτες και άλλοι τρεις θα είναι οι κουκλοπαίκτες.
Θα χρησιμοποιηθούν τρία διαφορετικά μουσικά όργανα, π.χ. ένα ντέφι, ένα τρίγωνο και ένα ταμπουρίνο, τα οποία θα έχουν προκαθορισμένες κινήσεις, δηλαδή:
Ντέφι: 2 βήματα μπροστά
Τρίγωνο: 2 πηδηματάκια επιτόπου
Ταμπουρίνο: περιστροφή γύρω από τον εαυτό μας
Έτσι, ανάλογα με τον ήχο που θα παίζει ο κάθε κουκλοπαίκτης, οι μαριονέτες πρέπει να κινηθούν.

Προσοχή: Οι κουκλοπαίκτες πρέπει να παίζουν ένας–ένας για να μην μπερδεύουν τις μαριονέτες τους.
Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, τότε τα παιδιά μπορούν να αλλάξουν ρόλους.

Ηλικία : 5-8
Διάρκεια: περίπου 5’

Tα παιδιά κάθονται το ένα απέναντι από το άλλο σε δύο σειρές, αφού πρώτα έχουν χωριστεί σε 2 ομάδες.
Ο πρώτος παίκτης της μιας ομάδας ξεκινά επινοώντας μια φράση π.χ. «Χθες έφαγα ένα παγωτό». Ο πρώτος παίκτης της άλλης ομάδας οφείλει να απαντήσει με ομοιοκαταληξία, π.χ.:
«Ξέρω κι ένα ανέκδοτο με τον Τοτό».
Είναι ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι που προκαλεί γέλιο, μιας και το αποτέλεσμα δεν είναι από πριν καθορισμένο.

Ηλικία: 3-6 ετών
Διάρκεια: περίπου 10’

H ομάδα των παιδιών κάθεται σε κύκλο. Ο μικρότερος σε ηλικία παίκτης ξεκινάει το παραμύθι που του αρέσει περισσότερο αναφέροντας την πρώτη πρόταση του παραμυθιού. (π.χ. "Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια όμορφη πριγκίπισσα που την έλεγαν Χιονάτη").
Ο δεύτερος συνεχίζει με την δεύτερη πρόταση, ο τρίτος με την τρίτη κ.ο.κ.
Συνεχίζουμε αυτή τη διαδικασία μέχρι να ολοκληρωθεί  το παραμύθι. Μόλις τελειώσουμε και η ομάδα το επιθυμεί, μπορούμε να ξεκινήσουμε από την αρχή με καινούργιο παραμύθι.

Οι παίκτες σχηματίζουν έναν κύκλο και ένας από αυτούς στέκεται στο κέντρο του κύκλου κρατώντας μια μπάλα. Ενώ ρίχνει τη μπάλα προς τα πάνω αρκετά ψηλά και εντός του κύκλου, συγχρόνως φωνάζει το όνομα ενός συμπαίχτη του, ο οποίος πρέπει να πιάσει την μπάλα προτού αυτή προλάβει να πέσει στη γη.
Όποιος χάνει, κάνει τη φωνή ενός ζώου!

Αυτό το παιχνίδι είναι κατάλληλο για παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Ο γονέας ή ο δάσκαλος ζωγραφίζει στο πάτωμα με κιμωλία έναν αρκετά μεγάλο κύκλο ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών που πρόκειται να παίξουν. Τα παιδιά στέκονται ακριβώς έξω από αυτόν. Μόλις φωνάξει "στο νερό!" τα παιδιά πηδούν μέσα στον κύκλο. Όταν πάλι φωνάξει "στη στεριά!" όλα πηδούν έξω. Όποιο παιδάκι μείνει ακίνητο ή κουνηθεί τελευταίο χάνει και βγαίνει από το παιχνίδι. Νικητής είναι αυτός που θα καταφέρει να μείνει τελευταίος μέσα στο κύκλο.

Εναλλακτικά, ο κύκλος από κιμωλία μπορεί να γίνει κύκλος από σχοινί ή υφάσματα.

Τι κι αν η βροχή δεν μας επιτρέπει να παίξουμε έξω; Αυτό το παιχνίδι παίζεται μέσα στο σπίτι το χειμώνα, όταν βρέχει και τα παιδιά δεν μπορούν να παίξουν έξω. Είναι ιδανικό για παιδιά προσχολικής ηλικίας.


Με αυτό τον διασκεδαστικό τρόπο διασκεδάζουν και ξεμουδιάζουν ταυτόχρονα!

Το καλοκαιράκι και οι διακοπές συνθέτουν το ιδανικό περιβάλλον για δραστήρια παιχνίδια στην εξοχή. Ένα από αυτά είναι και τα "μανιταράκια"!

Τα μανιταράκια παίζονται από τουλάχιστον τέσσερα παιδιά ως εξής:

Το ένα παιδί "τα φυλάει" και κυνηγάει τα υπόλοιπα. Καθώς ο κυνηγός προσπαθεί να να πιάσει κάποιο παιδί, τότε αυτό μπορεί πριον πιαστεί να κάτσει κάτω γρήγορα -να γίνει "μανιταράκι"!
Έτσι ο κυνηγός δεν μπορεί να το πιάσει. Για να ξανασηκωθεί το "μανιταράκι", θα πρέπει κάποιο άλλο παιδί να περάσει από πάνω του και να το λεφτερώσει.

Όταν όλοι έχουν γίνει "μανιταράκια" και μείνει μόνο ένας από τους κυνηγημένους όρθιος, αυτός δεν επιτρέπεται να κάτσει κάτω γιατί θα τα "φυλάει". Θα πρέπει να προσπαθήσει να περάσει πάνω από κάποιο άλλο παιδί ώστε να μην κυνηγά μόνο αυτόν ο κυνηγός!

Αν ο κυνηγός καταφέρει να πιάσει κάποιο παιδί, τότε αυτό τα "φυλάει".

"Ο Σάιμον λέει" είναι ένα εύκολο και γρήγορο παιχνίδι που μπορούν να το παίξουν παιδιά από 2 ετών και πάνω.

Ένα παιδάκι (ή γονιός) παίρνει το ρόλο του Σάιμον. Αντί για "Σάιμον" μπορεί να χρησιμοποιήσει το όνομά του π.χ. "ο Γιώργος λέει", "η Μαρία λέει" ή "η μανούλα λέει" ή "ο μπαμπάκας λέει".

Ο "Σάιμον" ζητά από τους υπόλοιπους να εκτελέσουν μια δράση λέγοντάς τους "ο Σάιμον λέει". Οι υπόλοιποι πρέπει να εκτελούν τη δράση που ζητά ο "Σάιμον", εφόσον η εντολή περιλαμβάνει τη φράση "ο Σάιμον λέει". Αν δεν περιλαμβάνεται αυτή η φράση-κλειδί, τότε τα άλλα παιδάκια δεν πρέπει να κάνουν ό,τι τους ζητά ο "Σάιμον"!

Για παράδειγμα:
"Η μανούλα λέει, να χτυπήσουμε τρία παλαμάκια!"
Όλοι πρέπει να χτυπήσουν τρία παλαμάκια.
"Η μανούλα λέει, να φωνάξουμε ζήτω!"
Όλοι πρέπει να φωνάξουν ζήτω.
Αν όμως πει "Να κάτσουμε κάτω"...
κανένας δεν πρέπει να κάτσει κάτω επειδή δεν είπε τη φράση-κλειδί "η μανούλα λέει να κάτσουμε κάτω".

Με αυτό το παιχνίδι τα παιδιά μαθαίνουν να συγκεντρώνουν την προσοχή τους στον ομιλητή, να ασκούν τις λεκτικές τους ικανότητες και να αναπτύσουν κινητικές δεξιότητες.

Τώρα που η άνοιξη μπήκε για τα καλά και ο ήλιος έξω λάμπει, είναι κρίμα να καθόμαστε μέσα στο σπίτι και να χαλάμε άσκοπα το χρόνο μας βλέποντας τηλεόραση! Μαζέψτε τους φίλους σας λοιπόν και πάμε στο πάρκο να παίξουμε ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνιδάκι!

Το κάθε παιδάκι θα πρέπει να έχει μαζί του ένα μαντήλι, μια πετσετούλα ή ένα χαρτομάντηλο ξεδιπλωμένο, το οποίο θα στερεώσει στο πίσω μέρος του παντελονιού του ώστε να κρέμεται σαν να ήταν ουρά (στην πίσω τσέπη ή στη ζώνη). Αφού όλα τα παιδιά έχουν κρεμάσει τις ουρές τους, δίνεται το σύνθημα και το κυνηγητό αρχίζει! Σκοπός του παιχνιδιού είναι να αρπάξουν όσες περισσότερες ουρές μπορούν, προφυλάσσοντας ταυτόχρονα τη δική τους!

Το παιχνίδι αυτό είναι κατάλληλο και για παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Τα πορτοκάλια είναι στρογγυλά, έχουν χρώμα πορτοκαλί, μυρίζουν όμορφα και αν είναι αρκετά, μπορούν να γίνουν παιχνίδι!

Τοποθετούμε στη σειρά τόσα καλάθια όσα είναι οι παίκτες. Μέσα στα καλάθια βάζουμε από 10 πορτοκάλια. Στην απέναντι πλευρά, γύρω στα 15 μέτρα, τοποθετούμε αντίστοιχο αριθμό άδειων καλαθιών. Όταν δοθεί το σύνθημα της εκκίνησης, ο κάθε παίκτης πρέπει να μεταφέρει ένα ένα τα πορτοκάλια του στο άδειο καλάθι του. Κερδίζει όποιος καταφέρει να ολοκληρώσει πρώτος τη μεταφορά όλων των πορτοκαλιών.

Στο τέλος του παιχνιδιού, η μαμά μπορεί να φτιάξει μια ωραία δροσιστική πορτοκαλάδα για να την πιούν όλα τα παιδάκια!

Αν θέλετε μπορείτε αντί για πορτοκάλια να χρησιμοποιήσετε όποιο άλλο φρούτο σας αρέσει, αρκεί να έχετε μπόλικα.

Το ξέρατε ότι οι πατάτες μπορούν να είναι διασκεδαστικές εκτός από νόστιμες;

Παίρνουμε τη σακούλα με τις πατάτες της μαμάς και τις αραδιάζουμε στη σειρά, σε μια απόσταση 15-20 μέτρων. Όσα παιδάκια παίζουν, τόσες αράδες με πατάτες φτιάχνουμε. Σε κάθε αράδα βάζουμε από 7-8 πατάτες. Έπειτα οι παίκτες στέκονται σε μια ευθεία. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να φτάσει ο κάθε παίκτης στο τέρμα, αλλά στη διαδρομή να μαζεύει τις πατάτες του! Επειδή δεν επιτρέπονται οι σακούλες, οι παίκτες μπορούν να μαζεύουν τις πατάτες στην αγκαλιά τους ή μέσα στη μπλούζα τους ή με όποιο τρόπο μπορούν!

Τα παιδιά γελούν πολύ και διασκεδάζουν με τις τσουβαλοδρομίες (ή σακοδρομίες), διότι δημιουργούνται αστείες καταστάσεις!

Οι παίκτες μπαίνουν μέσα σε σάκους (τσουβάλια ή μαύρες μεγάλες σακούλες) που τους δένουν με ένα κορδόνι ή σπάγγο γύρω από τη μέση τους. Όταν δοθεί το σύνθημα κάνουν ό,τι μπορούν (τρέχουν, πηδούν, περπατούν στα τέσσερα, βαδίζουν σαν πιγκουίνοι) για να φτάσουν ως το τέρμα. Νικητής αναδεικνύεται όποιος τερματίσει πρώτος.

Οι αβγοδρομίες είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι που μπορούμε να παίζουμε στην ύπαιθρο όταν ο καιρός είναι καλός. Και ποιά είναι η καταλληλότερη εποχή για να παίζουμε αυτό το παιχνίδι; Μα φυσικά το Πάσχα! Διότι οι αβγοδρομίες είναι ένα κατεξοχήν πασχαλινό παιχνίδι!

Οι παίκτες στέκονται σε μια ευθεία γραμμή (αφετηρία). Κρατούν στο χέρι τους ένα κουτάλι και μέσα σ' αυτό τοποθετούν ένα αβγό (βρασμένο, άβραστο ή ακόμα και ξύλινο). Νικητής είναι αυτός που θα τρέξει ως το τέρμα πρώτος χωρίς να του πέσει το αβγό από το κουτάλι!

Ανεβαίνω, κατεβαίνω, μπαινοβγαινω κι ανεβομπαινοβγαινοκατεβαίνω.

Βρίσκω πόρτες κλειδωτές, κλειδωμένες και κλειδαροαμπαρωμένες.

Της καρέκλας το ποδάρι ξεκαρεκλοποδαρώθηκε και την πήγαν στον ξεκαρεκλοποδαροτή να την ξεκαρεκλοποδαρώσει.

Μια κάπα, μια κούπα, μια καπακούπα.

Σκεπαρνομολυβδο κοντυλοφοροπελεκιτής.

Κοράλλι πετροκόραλλο και πετροκοραλλάκι.

Το κρεμμύδι στην κοπριά πώς κρεμμυδοπρόκοψε!

Είχαμε μια συκιά ορτή,και βερικοκυκλωτή,κι έκανε σύκα ορτά,και βερικοκυκλωτά,
και πάει ο σκύλο ο ορτός,ο βερικοκυκλωτός,να φάει τα σύκα τα ορτά,τα βερικοκυκλωτά.
Πάω να βρω μια βέργα ορτή,και βερικοκυκλωτή,να δείρω το σκύλο τον ορτό,το βερικοκυκλωτό,μη φάει τα σύκα τα ορτά,τα βερικοκυκλωτά.

Σκουληκομερμηγκότρυπα με τα σκουληκομερμηγκόπουλά σου, βάλε τις μπάρες, τις αμπάρες, τις κλειδαροαμπαραμπάρες,
γιατί έρχεται ο κότσυφας, ο μότσυφας, με τα κοτσυφομοτσυφοπαιδόπουλά του να σου φάει τα σκουλήκια, τα μερμήγκια, τα σκουληκομερμηγκοπαιδόπουλά σου.

Οι σπανοί Ισπανοί, εις πανί ισπανικό, εις πανικό ισπανικό εζωγράφουν.

Τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε κι έντεκα κι εφτά κι οχτώ και δεκαοχτώ και πέντε κι έξι και μισό κι ένα και δύο κι ενάμισι και πε μου πόσα κάνουσι.

Της καρακάξας η φωλιά, τσάκνα καρακαξότσακνα.

Σ' άσπρη πέτρα πάτησα, σε μαύρη εγονάτισα κι ήπια τρία κουτρουλοκούμαρα νερό, κρύο, ρίγηλο νερό, ρίγηλο, κρύο νερό, κρύο, ρίγηλο νερό.

Της αλεπούς ο νούρλαρος πως δεν εξεκαυκαλοξεκουμποθηλυκαθρώθη;
Τουτη η στράτα κι΄ άλλη μία, όλο μουλαραχναριά.
Της αλεπούς η ουρά εφτά φορές εξεθηκαροκουμπομανικοθηλυκώθηκε.

Εβγήκα στην πήλινη, τη δήλινη, την πιρνολινοκούκουδη,
να μαζέψω τα πήλινα, τα δήλινα, τα πιρνολινοκούκουδα.
Κι ήρθε ο λύκος, ο πήλινος, ο δήλινος, ο πιρνολινοκούκουδος
να μου φάει την όρνιθα την πήλινη, τη δήλινη, την πιρνολινοκούκουδη,
που κάνει τα αυγά τα πήλινα, τα δήλινα, τα πιρνολινοκούκουδα.

Πούντο πούντο το δαχτυλίδι! Ένα από τα δημοφιλέστερα παιδικά παιχνίδια των παλαιότερων γενιών που κρατά ακόμα μέχρι σήμερα.

Παίζεται από πολλά παιδιά, τα οποία κάθονται σε έναν κύκλο και στη μέση του κύκλου στέκεται η μάνα. Τα παιδιά έχουν μπροστά τους ανοιχτές και ενωμένες τις παλάμες τους σαν χουφτίτσα. Η μάνα έχει μέσα στις κλειστές παλάμες της ένα δαχτυλίδι, που πρέπει να το ρίξει μέσα στη χούφτα κάποιου παιδιού χωρίς να γίνει αντιληπτή, καθώς περνάει από μπροστά τους και περνάει τις κλειστές ενωμένες παλάμες της μέσα από τις μισάνοιχτες χουφτίτσες των παιδιών. Η μάνα τραγουδάει:


Μέχρι να τελειώσει το τραγούδι, η μάνα θα πρέπει να έχει αφήσει το δαχτυλίδι σε κάποιο από τα παιδιά, τα οποία θα πρέπει να βρουν ποιος τελικά το έχει.
Αυτός που έχει το δαχτυλίδι το κρύβει κάπου πάνω του με τη βοήθεια της μάνας. Ύστερα τα υπόλοιπα παιδιά προσπαθούν να μαντέψουν που το έκρυψε π.χ. στο παπούτσι του, στην τσέπη του παντελονιού, στο μανίκι του κτλ. Όποιος το βρει γίνεται μάνα και το παιχνίδι συνεχίζεται!

Αυτό το παιχνιδάκι μπορεί να αποτελέσει έναν έξυπνο τρόπο ώστε οι μανούλες να ντύνουν τα παιδάκια τους ευκολότερα και χωρίς αυτά να γκρινιάζουν! Είναι κατάλληλο για παιδιά προσχολικής ηλικίας (2-5 ετών). 

Ας πούμε ότι η μαμά θέλει να φορέσουν τα παιδιά τα παπούτσια τους. Αφού τους εξηγήσει το παιχνίδι, τα βάζει σε μια γραμμή δίπλα δίπλα και δίνει το σύνθημα της εκκίνησης. Τότε τα παιδιά πρέπει να τρέξουν, να πάνε εκεί που έχει ακουμπήσει η μαμά τα παπούτσια, να τα φορέσουν οσο γρηγορότερα μπορούν και να επιστρέψουν στη γραμμή. Νικητής είναι όποιο παιδάκι επιστρέψει πρώτο φορώντας τα παπούτσια του, όμως η καλή μανούλα θα πει "μπράβο" σε όλα τα παιδάκια!

Αντί για τα παπούτσια μπορούμε να ορίσουμε όποιο ρούχο θέλουμε να φορέσουν ή να βγάλουν τα παιδιά. Για παράδειγμα, αν είναι ώρα για ύπνο, είναι ένας καλός και ευχάριστος τρόπος ώστε τα παιδιά να γδυθούν γρήγορα και να φορέσουν τις πυτζάμες τους!


                 

Ο "βάτραχος" είναι ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι για παιδιά προσχολικής ηλικίας (2-5 ετών).

Τα παιδιά σχηματίζουν έναν κύκλο. Στο κέντρο κάθεται σταυροπόδι ένα παιδί παριστάνοντας τον βάτραχο (μπορεί να κοάζει, να φωνάζει "βρεκεκέξ κουάξ κουάξ" και να βγάζει τη γλώσσα του προσποιούμενο ότι έπιασε ένα έντομο). Τα υπόλοιπα παιδιά παριστάνουν τα "κουνουπάκια", που γυρίζουν βουίζοντας γύρω γύρω από το βάτραχο και τον ενοχλούν. Ο βάτραχος πρέπει χωρίς να σηκωθεί να απλώσει τα χέρια του για να πιάσει ένα από τα ενοχλητικά κουνουπάκια. Όποιο παιδί ακουμπήσει, παίρνει τη θέση του βατράχου και το παιχνίδι συνεχίζεται!



            

Το "πέτρα, ψαλίδι, χαρτί" είναι ένα γρήγορο και ευχάριστο παιχνιδάκι για παιδάκια από 4 ετών μέχρι... 104 ετών! Παίζεται από τουλάχιστον 2 παίκτες και οι κανόνες είναι πάρα πολύ απλοί:

Όλοι κρύβουν το ένα χέρι τους πίσω από την πλάτη. Καθώς λένε "πέτρα, ψαλίδι, χαρτί", εμφανίζουν το κρυμμένο χέρι έχοντας σχηματίσει ένα από τα παρακάτω:

Πέτρα: σφιγμένη γροθιά
Ψαλίδι: όλα τα δάχτυλα κλειστά εκτός από το μέσο και τον αντίχειρα
Χαρτί: ανοιχτή παλάμη με ενωμένα τα δάχτυλα

Υπάρχει και παραλλαγή όπου μπορούμε να προσθέσουμε ένα ακόμα αντικείμενο, π.χ. το μολύβι, που νικάει το χαρτί και την πέτρα και χάνει από το ψαλίδι. Εσείς μπορείτε αν θέλετε (βάζοντας τη φαντασία σας) να προσθέσετε όποιο άλλο αντικείμενο θέλετε! 


Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί!!!